تا آنجا که می دانیم تغییرات عمده ای با پیرشدن خورشید در منظومه شمسی روی خواهد داد. خورشید اکنون سنسن بلوغ را می گذراند، و انرژی خود را از فرایند های گرما هسته ای، یعنی از واکنشی که ئیدروژن را به هلیوم تبدیل می کند به دست می آورد. این دوران احتمالا تا چند (پنج یا بیشتر) بیلیون سال دیگر ادامه خواهد یافت.

سپس خورشید راهی را آغاز خواهد کرد که به غولی سرخ می انجامد. در آن زمان:

1-خورشید بزرگتر خواهد شد و احتمالا مدار عطارد یا حتی مدار زهره را فرا خواهد گرفت.

2- دمای سطح خورشید کاهش خواهد یافت و خورشید سرختر به نظر خواهد رسید.

3- مقدار اشعه ای که از خورشید به زمین خواهد رسید احتمالا هزار برابر خواهد شد. بر روی زمین در نتیجه این حوادث: 1- اقیانوس ها تبخیر خواهند شد، 2- ملکولهایی که جو را تشکیل می دهند انرژی کافی کسب می کنند و به فضا خواهند گریخت، 3- زمین به صورت خاکستری سوخته و سیاه در خواهد آمد. در آن زمان نزدیکترین مکانی که شرایط جوی مناسب برای آدمی خواهد داشت احتمالا زحل خواهد بود.

مرحله غول سرخ برای خورشید احتمالا چند میلیون سال طول خواهد کشید و به دنبال آن گذر به مرحله کوتوله سفید روی خواهد داد، یعنی:

1-خورشید کوچکتر خواهد شد( سرانجام کوچکتر از سیاره زمین)

2- رنگ خورشید تغییر کرده، آبی یا سفید خواهد شد.

3-روشنی خورشید به یک ده هزارم  روشنی کنونیش خواهد رسید.

4- خورشید در چشم یک ناظر فرضی زمینی چون نقطه ای نورانی به نظر خواهد آمد(نه یک قرص).

در نتیجه این رویدادها،  بر روی زمین: 1- دما به شدت نزول خواهد کرد و سر انجام به صفر مطلق نزدیک خواهد شد، 2- تاریکی در 24 ساعت روز حاکم خواهد بود، 3- ستارگان همواره در آسمان دیده خواهند شد که در میان آنها یکی - خورشید – خیلی پر نور تر از دیگران خواهد بود.